Znajdujemy się na Placu Konsulatu Polskiego, jednym z najważniejszych miejsc związanych z historią Polaków w przedwojennych Prusach Wschodnich. Przed wojną plac nosił nazwę placu Fryderyka Wilhelma, a po tysiąc dziewięćset czterdziestym piątym roku placu Marcelego Nowotki. Obecną nazwę otrzymał dopiero w 1990 roku, na pamiątkę działającego tutaj w latach 1920-1939 Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej.
Po przegranym przez Polskę plebiscycie polski konsulat był jednym z najważniejszych ośrodków podtrzymywania polskiej kultury, języka i życia społecznego w niemieckim Olsztynie.
Ostatni konsul, Bohdan Jałowiecki, został po wybuchu wojny aresztowany przez Niemców i zamordowany w obozie w Działdowie.
Dzisiejszy wygląd placu jest efektem rewitalizacji przeprowadzonej około 2010 roku. Centralnym punktem jest Kolumna Orła Białego. Plac pełni dziś funkcję reprezentacyjną i jest miejscem uroczystości patriotycznych.
Kilka kroków stąd, na kamienicy przy ulicy Linki 5, znajduje się tablica poświęcona Bogumiłowi Lince, jednemu z najwybitniejszych działaczy mazurskich początku XX wieku.
Linka, który w niemieckich dokumentach występował jako Gottlieb Linka, był rolnikiem spod Szczytna, społecznikiem i obrońcą polskojęzycznych Mazurów. Pomagał sąsiadom w kontaktach z urzędami, organizował spotkania, podczas których czytano polskie książki i gazety, oraz propagował nowoczesne metody gospodarowania.
W 1919 roku wszedł w skład delegacji Warmiaków i Mazurów, która udała się na konferencję pokojową do Paryża. Domagał się tam przyłączenia Warmii i Mazur do Polski bez przeprowadzania plebiscytu, obawiając się nacisków i manipulacji ze strony władz niemieckich.
Po powrocie został oskarżony o zdradę stanu i uwięziony. Choć dzięki interwencji marszałka Ferdinanda Focha odzyskał wolność, w czasie kampanii plebiscytowej został brutalnie pobity przez niemieckich nacjonalistów. Przewieziono go do szpitala w Olsztynie, gdzie 29 marca 1920 roku zmarł w wyniku odniesionych obrażeń.
Dziś Bogumił Linka jest uważany za jednego z symboli walki o zachowanie polskiej tożsamości na Mazurach i Warmii w okresie, gdy region znajdował się w granicach Niemiec.